Πού πας βρε Καραμήτρο χωρίς όραμα, γυμνός στα αγκάθια

Πού πας βρε Καραμήτρο χωρίς όραμα, γυμνός στα αγκάθια. Προσάπτω αυτό το χαρακτηρισμό στην παγκόσμια ατμιστική σκηνή, διότι παρατηρώ πως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πως τα πράγματα βρίσκονται σε τεντωμένο σκοινί για το ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Πού πας βρε Καραμήτρο χωρίς όραμα, γυμνός στα αγκάθια

Άλλωστε είναι κοινό μυστικό πώς δεν είναι δυνατό να τρέχουν οι λίγοι για τους πολλούς, περιμένοντας θαύματα και μάλιστα όταν αυτοί οι ελάχιστοι αντικειμενικά θεωρούνται πραγματικά μία αμελητέα δύναμη που ουσιαστικά δεν μπορούν ή δεν έχουν τα εχέγγυα να επηρεάσουν τα κέντρα αποφάσεων.

Όπως συμβαίνει σε όλους τους τομείς, οι άνθρωποι που εκπροσωπούν μία ιδέα πρέπει να διακατέχονται από σθένος και αν χρειαστεί να οδεύσουν ενάντια στα πιστεύω τους, να το πράξουν για να δικαιωθεί αυτό που υπηρετούν.

Προσωπικά έχω εντυπωσιαστεί από τους Ρώσους ατμιστές που και εκείνοι στη χώρα τους δεν βιώνουν και τις καλύτερες συνθήκες, αναφορικά με το άτμισμα, αλλά τα ενεργά σωματεία που υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους, έχουν ξεπεράσει τις ανθρώπινες δυνατότητες και κάλλιστα ετούτη η υπερπροσπάθεια έχει αναγνωριστεί από όλο τον κόσμο και τους έχουν αποδώσει τα εύσημα.

Όπως και στη Μεγάλη Βρετανία που τα πράγματα εξελίσσονται ονειρικά για τους vapers, έχοντας σύμμαχο στο πλευρό τους την κρατική μηχανή που τους στηρίζει σε κάθε βήμα τους και το κυριότερο στοιχείο που είναι άξιο αναφοράς, έγκειται στο σημείο που η κυβέρνηση έχει εξουσιοδοτήσει τους γιατρούς να συνταγογραφούν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα στους ενδιαφερόμενους καπνιστές για να διακόψουν το κάπνισμα.

Όμως πέρα από αυτά τα δύο κράτη, η αληθινή διάσταση των πραγμάτων μας παραπέμπει σε μία χαώδης κατάσταση που «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε» και ο σώζων εαυτώ σωθήτω. Μην μου πείτε ότι έχουμε βάλει τα δυνατά μας και δεν τα καταφέραμε; γιατί δεν θα σας πιστέψω.

Οι περιστάσεις είναι ξεκάθαρες και απαιτούν υπερβάλλοντα ζήλο. Θα μπορούσα να παρομοιάσω την ορθή λειτουργία των οργανισμών σαν μία μηχανή με πολλά γρανάζια, που όταν κάποιο σταματήσει να δουλεύει, τότε χωλαίνει ολόκληρος ο μηχανισμός και επακόλουθο είναι να παύσει η λειτουργία του.

Μέχρι πριν ένα χρόνο, βρισκόμασταν σε πλεονεκτική θέση και απολαμβάναμε τα δικαιώματά μας, χωρίς να μας ενοχλεί κανένας, τώρα βρισκόμαστε σε δυσχερέστατη θέση, βρισκόμενοι συνεχώς στο στόχαστρο των εγκάθετων που κύριο μέλημά τους είναι να μας διαβάλλουν από την ορθή πορεία που διανύουμε. Φαίνεται ότι έχουν επιτύχει το σκοπό τους, αλλά από την άλλη πλευρά θα σας θέσω ένα ρητορικό ερώτημα: Άραγε τι έχουμε κάνει εμείς σαν οντότητα για να αποτρέψουμε τα αυτονόητα; θα σας απαντήσω ευθέως, σχεδόν τίποτα, όχι γιατί δεν είχαμε τη θέληση, αλλά μάλλον γιατί φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και σε τούτες τις στιγμές δεν χωράνε συναισθηματισμός, παρά μόνο η αυτοκριτική.

Όσοι δεν παραδέχονται πως είναι επιτακτική ανάγκη να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας, ίσως να μην έχουν το γνώθι σαυτόν και πλανώνται σε ένα ψυχεδελικό όνειρο, πιστεύοντας πως κάποια μέρα θα γυρίσει ο τροχός και για εμάς. Βλέπεις, αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα και αν δεν βρέξεις τον πισινό σου δεν πιάνεις ψάρια, που σημαίνει ότι εάν δεν μάχεσαι για τις ιδέες σου, τότε θα βρίσκεσαι μόνιμα στο περιθώριο γιατί είσαι πολύ λίγος, για να θέλεις πολλά.

Οπότε δεν χωράει αμφιβολία πως χρειαζόμαστε ένα όραμα για να ξεκολλήσουμε μία μέρα από τη μιζέρια, διότι εάν συνεχιστεί η παρούσα φάση, θα ρίχνει το φταίξιμο ο ένας στον άλλον και θα αλληλοκατηγορούμαστε μέχρι τελικής πτώσεως και θα έχουμε την εσφαλμένη εντύπωση πως δήθεν έχει ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι, αλλά το μόνο που θα έχουμε καταφέρει είναι να μην βλέπουμε τη στραβομάρα μας.